Дар рӯзгори муосир, мероси таърихӣ ва фарҳангии ҳар сарзамин танҳо ёдгори гузашта нест; балки бахше зинда аз ҳувияти ҷамъии миллатҳо ба шумор меравад. Биноҳои таърихӣ, қасрҳо, оромгоҳҳо ва осори фарҳангӣ ривоятгари достонҳое ҳастанд, ки наслҳои гуногунро ба ҳам мепайванданд ва ҳофизаи таърихии як ҷомеаро шакл медиҳанд. Ин осор на танҳо арзиши меъморӣ ва ҳунарӣ доранд, балки нишонаҳое аз таҷрибаҳои инсонӣ, таҳаввулоти иҷтимоӣ ва роҳи шаклгирии фарҳангҳоро низ дар худ нигоҳ медоранд.
Дар чунин замина, ҳар гуна осеб ба ин мерос фаротар аз вайрон шудани як бинои одӣ дониста мешавад; зеро дар асл бахше аз ҳофиза ва ҳувияти як миллатро ҳадаф қарор медиҳад. Дар ҷараёни даргириҳо ва танишҳои низомӣ, ҳамеша яке аз нигарониҳои ҷиддӣ осеб дидани осори таърихӣ ва фарҳангӣ будааст; осоре ки гоҳ дар маърази таҳдид, тахриб ё осебҳои мустақим ва ғайримустақим қарор мегиранд. Ин вазъият таваҷҷуҳи афкори умумиро беш аз пеш ба аҳамияти ҳифзи мероси фарҳангӣ ҷалб мекунад ва ин пурсишро матраҳ месозад, ки кадоме аз ин осор дар зеҳн ва хотираи мардум ҷойгоҳи пуррангтаре доранд.
Дар ҳамин росто ва дар ҷараёни ҳамалоти таҷовузкорона алайҳи сарзамини Эрон, Айфилм2 дар тозатарин Назарсанҷӣ худ ба яке аз мавзӯъҳои муҳиму қобили тааммул пардохтааст ва талош кардааст назари мухотабонро дар бораи ҷойгоҳ ва аҳамияти бархе аз барҷастатарин маконҳои таърихӣ, ҳунарӣ ва фарҳангии Эрон бипурсад; маконҳое ки ҳар яке ба навъе рамзи бахше аз таърих ва фарҳанги ин сарзамин ҳастанд.
Саволи Назарсанҷӣ чунин аст:
Аз назари шумо маҳбубтарин ё хотираангезтарин макони таърихӣ, ҳунарӣ ва фарҳангии Эрон кадом аст?
Гузинаҳои пешниҳодшуда барои ин Назарсанҷӣ:
Қасри Гулистон - Теҳрон
Маҷмуаи қасрҳои Саъдобод - Теҳрон
Қаср-музейи Чиҳилсутун - Исфаҳон
Қасри Оли Қопу - Исфаҳон
Оромгоҳи Боботоҳир - Ҳамадон
Қалъаи Фалак-ул-Афлок - Луристон
Ҳар яке аз ин маконҳо бахше муҳим аз таърих ва ҳувияти фарҳангии Эронро намояндагӣ мекунанд. Қасри Гулистон ба унвони яке аз қадимтарин маҷмуаҳои таърихии пойтахт, ҷилвае аз ҳунар ва меъмории давраҳои гуногунро дар худ ҷой додааст. Маҷмуаи Саъдобод низ бо густардагӣ ва танаввуи қасрҳои худ бозтоби таҳаввулоти муосир дар сохтори қудрат ва зиндагии дарборӣ ба шумор меравад.
Дар Исфаҳон, Қасри Чиҳилсутун бо наққошиҳо ва меъмории мунҳасир ба фарди худ ривоятгари саҳнаҳое аз таърих ва фарҳанг аст ва Қасри Оли Қопу ҳамчун яке аз рамзҳои барҷастаи ин шаҳр, шукӯҳи ҳунар ва меъмории эрониро ба намоиш мегузорад. Дар ғарби Эрон, Оромгоҳи Боботоҳир на танҳо як бинои таърихӣ, балки рамзе аз фарҳанги адабӣ ва ирфонӣ аст ва Қалъаи Фалак-ул-Афлок низ бо пешинаи куҳан, ёдгори сохторҳои дифоӣ ва таърихии минтақа ба шумор меояд.
Ҳоло ин пурсиш матраҳ аст, ки аз миёни ин осор, кадоме бештар аз дигарон дар зеҳн ва хотираи мухотабон ҷой дорад ва барои онҳо аҳамияти бештаре дорад.
Алоқамандон метавонанд бо муроҷиа ба бахши «Назарсанҷӣ» дар поёни сафҳаи аслии вебсайти Айфилм2, гузинаи мавриди назари худро интихоб карда ва дар ин раъйгирӣ ширкат намоянд. Бешак, иштироки шумо метавонад дар бозтоби нигоҳи мухотабон ба аҳамияти мероси фарҳангӣ ва таваҷҷуҳи бештар ба он нақши муассир дошта бошад.
