Ба гузориши Айфилм2, Доро Наҷот, шоири халқии Тоҷикистон ва аз чеҳраҳои барҷастаи шеъри наву сафед дар кишвар, 14 сентябри соли 2026 пас аз бемории тӯлонӣ аз олам даргузашт.
Доро Наҷот бо истеъдоди нодир, андешаи баланд ва забони шоиронаи худ дар адабиёти муосири тоҷик ҷойгоҳи хосса дошт. Ӯ солҳои зиёд дар қолабҳои суннатии шеър эҷод карда, баъдан ба шеъри сафед рӯ овард ва дар рушди ин навъи шеър дар Тоҷикистон саҳми назаррас гузошт.
Доро Наҷот 4 майи соли 1946 дар деҳаи Урмитани ноҳияи Айнӣ ба дунё омадааст. Фаъолияти рӯзноманигории худро соли 1978 оғоз карда, солҳои зиёд дар матбуоти Тоҷикистон фаъолият дошт. Аз соли 1991 сардабири ҳафтаномаи «Сомон» буд ва баъдан то замони ба нафақа баромадан дар Намояндагии фарҳангии Ҷумҳурии Исломии Эрон дар Тоҷикистон фаъолият кард.
Аз Доро Наҷот маҷмӯаҳои зиёди шеър, аз ҷумла «Шабнам», «Дарав», «Хирмани маҳтоб», «Тулуъе дар ғуруб» ба ёдгор мондаанд. Бархе аз маҷмӯаҳои ӯ дар Эрон низ ба нашр расидаанд.
Соли 2012 Доро Наҷот барои маҷмӯаи ашъори «Аз шигифти меоям» ба Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ мушарраф гардид.
Ӯ дар баробари эҷодиёти адабӣ ба пажӯҳиш ва фарҳангнигорӣ низ машғул буд. Аз осори муҳими ӯ метавон ба таҳқиқоти «Шайх Абулқосими Гургонӣ» ва «Фарҳанги Доро» дар ду ҷилд ишора кард. «Фарҳанги Доро» беш аз панҷ ҳазор вожа, истилоҳ, таркиб ва ибораи роиҷ дар забони форсии тоҷикӣ-ро дар бар мегирад.
Доро Наҷот бо осори арзишманд ва саҳми худ дар рушди шеъри наву сафеди тоҷикӣ дар адабиёти муосири Тоҷикистон ҷойгоҳи вижа гузоштааст. Осори ӯ ҳамчун бахше аз мероси адабии даврони муосир барои наслҳои имрӯз ва фардо боқӣ хоҳад монд.
