در پی رویداد تلخ و تکاندهنده حمله نظامی اخیر مستکبران امریکایی و صهیونی به ایران، موجی از همدردی و همبستگی در میان فارسیزبانان منطقه بهویژه در تاجیکستان و افغانستان شکل گرفت؛ موجی که نهتنها از سوی مردم عادی، بلکه از جانب چهرههای فرهنگی و هنری نیز با احساسات عمیق و صادقانه ابراز شد.
در این میان، «استاد آذرخش» شاعر نامآشنای تاجیک، با سرودن شعری پرشور و سرشار از ارادت به فرهنگ و تاریخ ایران، به این همدردی رنگی شاعرانه و ماندگار بخشیده است. این سروده، بازتابی از پیوندهای عمیق فرهنگی، تاریخی و زبانی میان ملتهای فارسیزبان است؛ پیوندی که در سختترین لحظات نیز استوار و زنده باقی میماند.
در ادامه، متن کامل این شعر را میخوانید:
به پاس دولت فرهنگ ایران زنده خواهد ماند،
چو مهر نور بر ارژنگ ایران زنده خواهد ماند!
به تاج و تخت جمشیدی، گل نوروز خورشیدی،
شرف در مسند و اورنگ ایران زنده خواهد ماند!
محبّتخانهٔ عالم، مقدّسدانهٔ عالم،
به این تاریخ رنگارنگ ایران زنده خواهد ماند.
چراغ عشق و ایمانها، فروغ علم و عرفانها،
چو منشور خرد بر سنگ ایران زنده خواهد ماند.
به لب خیام و فردوسی، به سینه حافظ و سعدی،
همیشه مولوی آهنگ ایران زنده خواهد ماند.
فریدونها به دامانش، تهمتنها نگهبانش،
ابرپیروز بر هر جنگ ایران زنده خواهد ماند!
گفتنی است، بینندگان گرامی میتوانند این شعر را با صدای خود «استاد آذرخش» نیز در بالای همین صفحه بشنوند؛ اجرایی که با حس عمیق و لحن تأثیرگذار، پیام این سروده را دوچندان دلنشین ساخته است.
در روزگاری که سایه بحران بر همزبانان ایرانی سنگینی میکند، چنین واکنشهایی نشان میدهد که «فرهنگ»، «ادب» و «همدلی» هنوز هم نیرومندترین پیوند میان ملتهاست.
